Na meer dan een jaar loggen bij web-log.nl is vandaag dan toch het einde gekomen. Maar elk einde is ook een nieuw begin en vandaar dat ik iedereen van harte uitnodig om ook mee te verhuizen naar www.stevenbron.nl die vanaf … NU online is!
Tot ziens!
Deze web-streepje-log (mag ik nu eindelijk zeggen!) is vanaf heden gesloten en de reactiemogelijkheid is uitgezet.
Even een update. Er wordt hard gewerkt achter de schermen aan de nieuwe site. Het klooster- en monnikenthema heb ik losgelaten want dat werd toch wat druk.
Volgende week gaat alles live!
Inderdaad, de plaatjes zijn weg. De site wordt op dit moment verhuisd naar een andere server.
Binnenkort zijn we weer terug!
p.s. Dit betekent dus ook dat ik wellicht even geen mail kan ontvangen/beantwoorden!! Ik hoop dat dit zo snel mogelijk goed gezet is.
Tot die tijd kan de hoognodige mail hier gestuurd worden.
Het is een rare gewaarwording als je thuis komt (en thuis is hier het ouderlijk huis) en je ziet daar een nieuwe pc staan die zowel nieuwer ruikt (heerlijke lucht!) en ook nog eens veel beterder en snellerder is dan mijn pc xc3xa9n een gigantische flatscreen monitor heeft. En dat voor een huishouden waar het zwaarste programma dat tot nu toe gedraaid heeft Patience was…
Uiteraard is dit niet om nog sneller “game over” in beeld te hebben staan maar is het voor nieuwe zakelijke toepassingen. Maar ik heb toch even wat moeite gehad om de jaloerse blikken voor mezelf te houden… Ik denk dat ik af en toe wel “even kom kijken”.
Of alles goed gaat natuurlijk.
Nee, dit is geen Photoshop en ook geen resultaat van een uurtje handvaardigheid. Dit is, of in ieder geval lijkt, een munt van twee euro. Maar zonder plaatje! Of hij is vals (denk ik niet) of het is een misdruk. Maar hij zal in ieder geval meer waard zijn dan twee euro.
Ik houd u op de hoogte! Klik:
Hoera!!
Beste Steven, Ik heb de verhuizing van je domein aangevraagd. Ergens later in de week of begin volgende week zal je domein werkelijk verhuizen.Dus wees niet bang als stevenbron.nl opeens op zwart gaat. Ik kom terug en tot die tijd kun je dan verder lezen op mijn (toekomstige) oude weblog.
Ik sport vrij veel en zat daar pas eens over na te denken. Je hebt van die momenten. Ik begon ooit op mijn zesde met tennis en heb dat tot mijn veertiende volgehouden. Toen keek ik eens naar de gewonnen bekers, bedacht ik dat ik niet meer beter kon worden en gooide het racket in de hoek. (Voor de duidelijkheid: dat was vooral uit luiheid.)
Daarna kwam ik in de greep van het basketbal. Michael Jordan hing overal aan de muur in mijn kamer. Ik was dan wel blank en kon dus niet springen, maar wel goed mikken. Wat een teleurstelling werd dat. Ik kwam in een team met, ik kan het niet anders omschrijven, regelrechte losers die al moeite hadden om de bal vast te houden. Laat staan ooit behoorlijk te dribbelen of te scoren. Het idee om elke zaterdag met die groep zwetende idioten in xc3xa9xc3xa9n kleedkamer te moeten zitten, was op het laatst al genoeg om kokhalzend mijn tas in te pakken. Einde carrixc3xa8re dus.
Na drie jaar van af en toe squashen, niks doen en langzaam uitdijende heupen, besloot ik “maar weer eens wat te gaan bewegen”. Aangezien ik inmiddels verhuisd was naar een flat met een fitnesscentrum op de hoek, was de keuze snel gemaakt. Erg leuk en, zo bleek na enkele maanden, ook effectief. De oude Steven kwam weer onder het vet vandaan. Diabetes deed de rest en inmiddels ben ik weer op mijn oude gewicht.
Waar ik echter vooral over na moest denken, was over het feit dat ik teamsporten nooit leuk heb gevonden. Basketbal vond ik leuk toen ik alleen stond te spelen op een veldje in de buurt. In een team was het waardeloos. Tennis was grotendeels individueel en fitness doe ik liever ook niet in groepsverband (zwetende mannen…braak).
Aangezien ik geen broers of zussen heb, stelde ik mezelf de vraag: houd ik van individuele sporten omdat ik gewend ben alleen te zijn? Of houd ik niet van teamsporten omdat ik niet geleerd heb om goed met anderen samen te werken?
De dag begon zoals hij ooit begonnen moest zijn op het Engelse platteland in de Middeleeuwen: donker, mistig, doodstil en vroeg. Ik kon me zo voorstellen dat een klooster uit de mist opdoemt. De tortsen branden en werpen een geheimzinnig licht over de binnenplaats waar gestaltes met kappen over hun hoofd rondlopen. De eerste monniken gaan naar het ochtendgebed.
Om die sfeer te versterken liet ik het licht uit en stak alleen wat kaarsen aan. Een CD met Gregoriaanse muziek vormde de achtergrond en de stilte en het beperkte licht deden de rest. Zelden zo ontspannen ontbeten om 5:30.
Nu heb ik misschien teveel in De Naam Van De Roos van Umberto Eco gelezen maar dit sfeertje wilde ik vasthouden. Hiermee zit ik al langer in mijn hoofd en ben inmiddels aan het zoeken en verzamelen geslagen op internet. Deze hele Middeleeuwse kloostersfeer wil ik namelijk gaan gebruiken op mijn toekomstige nieuwe site. Jawel: een eerste tipje van de sluier! Binnenkort meer.
Ik kijk op zich niet veel tv en als hij al aan staat, wil ik wel geamuseerd worden. Sinds ik RTL 5 en NET 5 omgewisseld heb, is de amusementswaarde met vele procenten gestegen!
Dat zit zo: RTL 5 was er iets eerder en omdat je al RTL 4 had, kwam RTL 5 op nummer 5. Klinkt logisch. Toen kwam echter opeens NET 5 om de hoek kijken. Nog een 5! Waar moest die dan komen? Op 6 zit SBS6, op 7 Veronica, 8 en 9 de Belgen, 10 en 11 de BBC’s, en zo verder met zenders die al jaren op dat nummer in mijn geheugen zijn ingebrand. Uiteindelijk kwam NET 5 dus op nummer 27 te zitten. Niet echt een nummer waar je met zappen snel komt. Zeker niet als je op 18-20 Discovery, National Geographic en Animal Planet hebt zitten. Meestal kom ik niet verder dan 20.
Nu heb ik echter NET 5 en RTL 5 omgedraaid. Ik zie Roseanne weer (blijft leuk, vooral die cynische dochter), Sex and the City (ik beken: erg leuke serie) en die kookneger is ook best uit te houden omdat hij zijn eten in vijf minuten op de buis gooit.
De beurs op RTL 5 ga ik wel weer volgen als ik veel geld verdien.
